Humor chrześcijanina w relacji do wybranych wartości w świetle twórczości Gilberta Keitha Chestertona i Clive’a Staplesa Lewisa

  • Michał Wocial Szkoła Salezjańska w Żytomierzu (Ukraina) , Konferencja Episkopatu Ukrainy (obrządek łaciński)
Słowa kluczowe: humor a wartości, C.S. Lewis, G.K. Chesterton

Abstrakt

Na podstawie twórczości Gilberta Keitha Chestertona i Clive’a Staplesa Lewisa autor analizuje rolę humoru w duchowości chrześcijanina i związek humoru z wybranymi wartościami: pokorą, miłością, wolnością i prawdą. Jednym z wniosków jest ten, że obaj tytułowi pisarze uważali i ukazywali humor jako rodzaj indykatora, który wskazuje, z jaką autentycznością i głębią są przeżywane i realizowane wymienione wartości.

Bibliografia

Augustyn, Józef. 2003. Zmysł humoru. Życie Duchowe, 33, 135-138.

Beermann, Ursula i Willibald Ruch. 2009. How Virtuous is Humor? What we can Learn from Current Instruments. Journal of Positive Psychology, 4, 528-539.

Carpenter, Humphrey. 1999. Inklingowie. Lewis, J.R.R. Tolkien, Charles Williams i ich przyjaciele, tłum. Zbigniew A. Królicki. Poznań: Zysk i S-ka.

Chesterton, Gilbert Keith. 1949a. Święty Franciszek, tłum. Artur Chojecki. Katowice: Księgarnia św. Jacka.

Chesterton, Gilbert Keith. 1949b. Święty Tomasz, tłum. Artur Chojecki. Katowice: Księgarnia św. Jacka.

Chesterton, Gilbert Keith. 1951. Przygody księdza Browna, tłum. Tadeusz Jan Dehnel. Warszawa: Pax.

Chesterton, Gilbert Keith. 1955. The everlasting man. New York: Doubleday.

Chesterton, Gilbert Keith. 1958. Latająca gospoda, tłum. Hanna Olędzka. Warszawa: PAX.

Dybowski, Roman. 1958. Wstęp. W: Gilbert Keith Chesterton. Latająca gospoda, tłum. Hanna Olędzka, 3-7. Warszawa: PAX.

Ford, Thomas E., Katelyn A. McCreight i Kyle A. Richardson. 2014. Affective Style, Humor Styles and Happiness. Europe’s Journal of Psychology, 10 (3), 451-463.

Grün, Anselm. 1996. O duchowości inaczej, tłum. Katarzyna Zimmerer. Kraków: WAM.

Häring, Bernhard. 1980. Liberi e fedeli in Cristo. La verità vi farà liberi, t. 2. Roma: Paoline.

Jelińska, Magdalena i Anna Radomska. 2010. Religious Orientation and the Reception of Religious Jokes and Selected Psychosocial Properties of Adults. W: The Psychology of Human Development – Selected Issues, red. Elżbieta Rydz i Dagmara Musiał, 205-229. Lublin: Wydawnictwo Towarzystwa Naukowego KUL JPII.

Kuiper, Nicolas A. et al. 2004. Humor is not Always the Best Medicine: Specific Components of Sense of Humor and Psychological Well-Being. HUMOR: International Journal of Humor Research, 17(1/2), 135-168.

Lewis, Clive Staples. 1985a. Opowieści z Narni. Książę Kaspian, tłum. Andrzej Polkowski. Warszawa: PAX.

Lewis, Clive Staples. 1985b. Opowieści z Narni. Lew, Czarownica i stara szafa, tłum. Andrzej Polkowski. Warszawa: PAX.

Lewis, Clive Staples. 1987. Opowieści z Narni. Srebrne krzesło, tłum. Andrzej Piotrowski. Warszawa: PAX.

Lewis, Clive Staples. 1998a. Diabelski toast, tłum. Zbigniew Kościuk. Warszawa: Logos.

Lewis, Clive Staples. 1998b. Listy starego diabła do młodego, tłum. Zbigniew Kościuk. Warszawa: Logos.

Lewis, Clive Staples. 1999. Zaskoczony radością, tłum. Magdalena Sobolewska. Warszawa: „Palabra”.

Matusewicz, Czesław. 1976. Humor, dowcip, wychowanie. Warszawa: Nasza Księgarnia.

Mroczkowski, Przemysław. 1959. G.K. Chesterton a zagadnienie humoru w kulturze katolickiej. Lublin: TN KUL.

Paweł VI. 2011. Gaudete in Domino. Ethos : kwartalnik Instytutu Jana Pawła II KUL, 1-2, 19-25.

Tomaszek, Katarzyna. 2018. Humor, wartości i jakość życia – wyniki badań studentów. Przegląd Badań Edukacyjnych, 26 (1), 65-85. DOI: 10.12775/PBE.2018.004.

Wiśniewska, Katarzyna. 2003. Moralista w średnim wieku. Tygodnik Powszechny, 58 (47), 9.

Opublikowane
2020-05-06
Dział
Z problematyki teologicznej