Geneza Papieskiego Seminarium Wschodniego w Dubnie i jego patroni

  • Jerzy Zając socjolog, absolwent Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II i Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńkiego w Warszawie

Abstrakt

Jednym z seminariów duchownych, gdzie studiowali młodzieńcy chcący poświęcić się stanowi duchownemu, było Papieskie Seminarium Wschodnie w Dubnie. Autor, opierając się na źródłach dotychczas rzadko cytowanych, bądź zupełnie niewykorzystywanych, kreśli genezę tej uczelni i ukazuje jej patronów-jałmużników. Nieznane dotychczas dokumenty to m.in. czasopismo kleryckie łucki „Charitas” (późniejszy „Caritas”) oraz wydawane w Dubnie pismo „Druh-Другъ-Amicus”. Niewykorzystanym w opracowaniach materiałem źródłowym są także dwa inne czasopisma: „Miesięcznik Pasterski Łucki” (1926-1939) oraz wydawany w latach 1933-1939 „Oriens” – dwumiesięcznik poświęcony sprawom religijnym Wschodu. Lektura czasopism kleryckich, diecezjalnych i tematycznie profilowanych oraz dokumentów z Archiwum Akt Nowych w Warszawie pozwala nie tylko zweryfikować określoną wiedzę, ale także poszerzyć horyzonty o nowe ważne fakty, tematy i obszary.

Opublikowane
2016-12-31
Jak cytować
ZAJĄC, Jerzy. Geneza Papieskiego Seminarium Wschodniego w Dubnie i jego patroni. Seminare. Poszukiwania naukowe | OJS 3x po polsku, [S.l.], v. 37, n. 4, p. 163-176, gru. 2016. ISSN 2450-1328. Available at: <http://ojs.seminare.pl/index.php/seminare/article/view/105>. Date accessed: 29 kwi. 2017.
Dział
Z problematyki historycznej